Die clubavond hadden de clubleden ook een klasgenootje meegenomen. Zij luisterde aandachtig en was leuk betrokken bij het programma. Later bleek dat het klasgenootje aura’s kon zien. Dat vond ze soms erg lastig om mee om te gaan en daar had ze met haar christelijke klasgenootjes over gesproken. Waarop die christelijke klasgenoten aan hun jeugdleiders vroegen om een thema-avond over occultisme. De leiders wisten niet dat het klasgenootje aanwezig was, maar spraken openhartig met de clubleden en de geinteresseerde bezoekster over dit onderwerp.

 
Ik word heel blij van zo’n verhaal. Natuurlijk ook omdat het mooi is dat het klasgenootje nu hoort dat ze niet is overgeleverd aan de beelden die ze ziet, omdat er door de macht van Jezus Christus een bevrijd leven is. Een leven zonder de last van het aura lezen.
Maar vooral word ik er blij van omdat deze kinderen heel bewust en tegelijkertijd onbevangen hun vriendin bij de Here Jezus brengen. Heel bewust, omdat ze weten dat Jezus hun klasgenoot bevrijdt. Tegelijkertijd onbevangen, omdat ze er niet over nadenken of zo’n uitnodiging misschien aanmatigend of arrogant of intolerant of wat dan ook kan overkomen.

 
Want zo werkt dat bij jongeren: zij zijn naief. Als zij iets moois en interessants vinden dan denken ze dat hun klasgenoot dat ook zo vindt. En nemen ze die mee. In een enquete die ik heb gehouden onder jongeren in Huizen bleek dat de helft (!) wel eens een ongelovige vriend of vriendin had meegenomen naar de jeugdvieringen. Jongeren noem ik daarom wel eens de ‘missionaire motor’ van de kerk.
En dat zijn ze niet, omdat ze de goede antwoorden op moeilijke vragen weten. Ze zijn het niet omdat ze zo anders zijn dan hun leeftijdsgenoten. Maar ze zijn het omdat ze intuitief weten hoe het moet: ze nemen vrienden mee naar de jeugdclub of kerkdienst. Naar God. Kom en zie.

 
Ik bid daarom om de gave van naiviteit voor ons allemaal. Om onbevangen bekenden uit te nodigen: ‘Kom en zie!’. Zodat ze zullen komen. En zullen zien.

De gave van naiviteit is a post from Jan Willem van Dijk.

(Dit artikel verscheen eerder in het HGJB-jongerenblad Cruciaal)

Kruisdragen als levensstijl is a post from Jan Willem van Dijk.

Er is echter ook een andere weg. Een weg waarop je leven wordt gekenmerkt door frustratie en teleurstelling. Een weg waarop je jezelf tegenvalt, ondanks je dat je hard probeert iets te betekenen.


Gelukkig laat Paulus zien in Efeze 2 dat je kunt wisselen van weg. Het kost maar 1 stap. Luister naar deze bijbelstudie over efeze 2, from zero to hero in 1 stap. Deze bijbelstudie heb ik gehouden op de HGJB-kerstconferentie in 2011.

Efeze 2: from zero to hero in 1 stap is a post from Jan Willem van Dijk.

Geloof, deugd, kennis, zelfbeheersing, volharding, godsvrucht, broederliefde… als jongere dacht ik altijd dat mijn tienerleider daar wel heel goed in zou zijn. Als tienerleider dacht ik altijd dat mijn teamleider daar goed in zou zijn. Als teamleider dacht ik altijd: die stafwerkers van de HGJB, die scoren wel hoog. Maar op dat podium drong het tot me door: ik sta nog steeds lang niet bovenaan de ladder van geloofsgroei.

Als ik daarom eerlijk ben, geloof ik niet zo in geloofsgroei. Als dat tenminste betekent dat je steeds beter wordt in geloven. Als dat betekent dat de een verder is dan de ander. Ik geloof niet in groeien in geloof als dat betekent dat er mensen zijn die er goed in zijn en mensen die er minder goed in zijn.

Waar ik wel in geloof, is waar Petrus het over heeft voordat hij het rijtje geloofskwaliteiten opsomt. Hij spreekt dan over de samenwerking tussen God en mens. God geeft alles wat je nodig hebt voor dit leven (2 petrus 1:3). Petrus spreekt zelfs over deel krijgen aan de Goddelijke natuur (vers 4).

Kun je daar wel in groeien? Ja, dat denk ik wel. En ik denk dat onze basiskringen daar een hele goede plek voor zijn. Een plek waar je bemest en begiet wordt, zonlicht krijgt en groeit in je geloof. In de zin van: groeit in verbondenheid met God en Zijn gemeente. Groeien in geloof is niet dat jij goed bent in je geloofskwaliteiten. Groeien in geloof is dat je steeds meer verbonden bent met God en Zijn lichaam, de gemeente.

Groeien in geloof houdt dan praktisch in dat anderen niet zozeer meer geloofskwaliteiten in je zien, maar vooral meer van God zien door jou heen. Zelf zie je dat vaak niet. Maar anderen wel. Misschien aardig om elkaar daarin te bemoedigen en het gewoon af en toe eens te zeggen: zeg, in deze karaktereigenschap van jou zie ik God werken door jou heen. In je trouw. In je zorgzaamheid. In je durf. Wat dan ook. Hoe zie jij Gods werk terug in de mensen van je kring?

Groeien in geloof? is a post from Jan Willem van Dijk.

Deze preek over Hosea 6 heb ik gehouden in Everdingen.

Hosea 6:Hoe word je geen grijze muis? is a post from Jan Willem van Dijk.

Hunkerend of groots? is a post from Jan Willem van Dijk.

Ik hield mijn hart vast en had mijn verdediging al bedacht: er zijn ook kerken waar je wel begrijpt waar het over gaat hoor, echt!

We hadden onze buurman nog maar net leren kennen. Na een bakje koffie ter kennismaking en een leuk gesprek over koetjes en kalfjes kwam het ook even op het geloof. Ja, wij geloven. Ja, we gaan naar de kerk. Onze buurman sprong zo ongeveer een gat in de lucht. Want hij wilde graag meer weten, maar hij kende niemand die christelijk was. We woonden toen nog in Wageningen, waar inderdaad maar heel weinig christenen wonen. Dat zal in Ede toch wel anders zijn. Hier is er niemand die snakt naar een christen… toch?

Een beetje overrompeld door zijn leergierigheid en enthousiasme hebben we nog een keertje koffie gedronken. En voor hem gebeden. En we boden hem gewoon maar eens aan om mee te gaan naar de kerk. Dat vond hij een beetje eng, maar vooruit, zijn nieuwsgierigheid won het toch. En na een eerste mislukte afspraak waarbij we hem wakker belden kwam het er dan toch van. Hij ging mee naar de ochtenddienst. ‘Wat een vergissing!’, dacht ik bij mezelf, want: nauwelijks mensen van onze leeftijd. Psalmen oude berijming. Een preek van minstens 30 minuten. U begrijpt: Ik gaf de Heilige Geest geen kans. Door deze totaal andere cultuur kon onze buurman niet geraakt worden.

Dus. Had ik het even verkeerd. Juist de oude woorden, juist door de stilte en de statigheid van de liturgie raakte God onze buurman aan. Nu wilde hij nog meer weten!

Daarmee hadden we dus een probleem. Want wij gingen bijna verhuizen. En ook: al was hij dan aangeraakt in onze kerk, daar ging hij niet aarden, zo zonder leeftijdsgenoten. Maar wat dan? Gelukkig bood de oplossing voor het probleem zich snel aan: er werd een alpha-cursus aangeboden. Daar konden we mooi onze buurman op wijzen. Hij ging er graag heen en daar heeft hij wel andere christelijke leeftijdsgenoten ontmoet.

Ai, deze kerkdienst is veel te saai voor mijn buurman… is a post from Jan Willem van Dijk.

(Dit artikel is eerder verschenen in het jongerentijdschrift Cruciaal, uitgegeven door de HGJB.)

Jij??? Gamen?! is a post from Jan Willem van Dijk.

Toen bekend werd dat we op de kerstconferentie de opstanding gaan vieren, gaf dat wel een paar gefronste wenkbrauwen. Gaan jullie meteen na kerst het paasfeest vieren? Wat raar! Nu vinden we het op de kerstconferentie niet gek om raar te doen, integendeel zelfs .

Hoe leef je het opstandingsleven? Hoe is dat nu, het leven in al zijn volheid dat Jezus ons belooft? In dit artikel lees je erover.

(Dit artikel is eerder verschenen in het jongerentijdschrift Cruciaal, uitgegeven door de HGJB)

Leve de opstanding!? is a post from Jan Willem van Dijk.

Schone schijn? Wat is daar dan erg aan? Is de schone schijn niet onvermijdelijk, in deze maatschappij van online profielen en goede indrukken maken? Wat is het alternatief?

Download Mattheus 23 Heilige Woede

Mattheus 23 Heilige woede is a post from Jan Willem van Dijk.